 |
 |
|
| کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟ |
|
به او گفتم همانند کمند گیسوی عابد فریبت در جهان پیدا شود شاید! بسان قامت و بالای رعنایت میان سروهای بوستان پیدا شود شاید! چو آن روی خیال انگیز و آن رخسار جان پرور میان لاله و نسرین و ناز و ارغوان پیدا شود شاید! همانند جمال فتنه انگیزت مهی در آسمان پیدا شود شاید! بسان آن لب یاقوت و دندان صدف فامت به بازار در و گوهر فروشان جهان پیدا شود شاید! ولیکن تا جهان باقیست چون چشمان تو شهلا و چون من عاشقی شیدا دگر پیدا نخواهد شد. |
|
+ نوشته شده در
84/08/27ساعت 15:31 توسط رضا |
|
|
امروز شنیدم که رفته ای و باز دلم شکست و تنم باز گریست ونگاهم پی یار ی گم شد . زندگی شاید همین باشد یک فریب ساده و کوچک آنهم از دست عزیزی که تو دنیا را جز برای او وجز با او نمی خواهی من گمانم زندگی باید همین باشد من چه تلخم امروز !!!
|
|
+ نوشته شده در
84/08/24ساعت 23:27 توسط رضا |
|
|
دوباره خزون اومد نم نم بارون ميزنه توي صورتم بوي خاك و نم كوچه ميگه هنوز ديوونتم رعد و برق فهميده انگار زندگيم شده غم انگيز دستهاي كيو گرفتي زير باروناي پاييز خزون هم داره ميره ، نمونده برگي رو درختها من هنوز منتظرم توي جاده تك وتنها ديگه بارون نمي باره ، توي جاده پر برفه بخداي آسمونها عشقت از يادم نرفته ميخوام اينجا با تو باشم زير بارونا دوباره ولي افسوس نه تو هستي نه ديگه بارون مي باره |
|
+ نوشته شده در
84/08/22ساعت 21:10 توسط رضا |
|
|
تا سحر اي شمع بر بالين من امشب از بهر خدا بيدار باش سايه غم ناگهان بر دل نشست رحم كن امشب مرا غمخوار باش كام اميدم به خون آغشته شد تير هاي غم چنان بر دل نشست كاندرين درياي مست زندگي كشتي اميد من برگل نشست آه اي ياران بفريادم رسيد ورنه مرگ امشب بفريادم رسد ترسم آن شيرينتر از جانم زراه چون به دام مرگ افتادم رسد جز تو ام اي مونس شبهاي تار در جهان ديگر مرا ياري نماند زانهمه ياران بجز ديدار مرگ با كسي اميد ديداري نماند همدم من، مونس من ، شمع من جز توام در اين جهان غمخوار كو ؟ واندرين صحراي وحشتزاي مرگ واي برمن واي برمن يار كو ؟ |
|
+ نوشته شده در
84/08/21ساعت 22:44 توسط رضا |
|
 |
|
+ نوشته شده در
84/08/21ساعت 13:34 توسط رضا |
|
 |
|
+ نوشته شده در
84/08/21ساعت 13:17 توسط رضا |
|
|
نيمه شب بود ،غمي تازه نفس ، ره خوابم زدو ماندم بيدار . ريخت از پرتو لرزنده شب سايه دسته گلي بر ديوار . همه گل بود ، ولي روح نداشت سايه اي مضطرب و لرزان بود شمع خاموش شد از بادي تند اثر از سايه به ديوار نماند كس نپرسيد كجا رفت ؟ كه بود ؟ كه دمي چند در اينجا گذراند اين منم ،خسته در اين كلبه تنگ جسم در مانده ام از روح جداست من اگر سايه خويشم يارب روح آواره من كيست ؟ كجاست ؟ |
|
+ نوشته شده در
84/08/21ساعت 12:33 توسط رضا |
|
با ياد تو بهترين دوست من بهترين خاطره من : هر چي ميخوام برات بگم قصه دلواپسيه هر چي نثارت بكنم يه آسمون بي كسيه قصه تو ، قصه من ، قصه عاشق بودنه حرفهاي ما هر كلمه اش ، از عاشقي سرودنه نمي دونم يادت مياد روزهايي كه غصه نبود حيف كه هميشه اين روزا ،خاطره ميشن خيلي زود. يادش بخير زمانيكه شعرهاي من مال تو بود دست من از تو مي نوشت ، قلب من از تو مي سرود اما ديگه فاصله ها چيزي برامون جا نذاشت انگار نميشه دور بود و پيش كسي دل جا گذاشت شايد اينم يه قصه بود كه قهرماناش ما بوديم ما كه بغير از دل خوش دنبال چيزي نبوديم حالا ديگه تو فال ما نشونه عاشقي نيست ديگه نميشه گفت كه عشق چيزي هميشه موندنيست.
|
|
+ نوشته شده در
84/08/12ساعت 0:15 توسط رضا |
|
تو اون شام مهتاب كنارم نشستي عجب شاخه گلوار به پايم شكستي قلم زد نگاهت به نقش آفريني كه صورتگري را نبود اينچنيني پري زاد عشقو مهاسا كشيدي خدا را به شور تماشا كشيدي تو دونسته بودي چه خوش باورم من شكفتي و گفتي از عشق پرپرم من تا گفتم كي هستي ، تو گفتي يه بي تاب تا گفتم دلت كو ،تو گفتي كه درياب قسم خوردي بر ما كه عاشقتريني توي جمع عاشق تو صادقتريني همون لحظه ابري رخ ماهو آشفت به خود گفتم اي واي مبادا دروغ گفت گذشت روزگاري از اون لحظه ناب كه معراج دل بود به درگاه مهتاب در اون درگه عشق چه محتاج نشستم تو هر شام مهتاب به يادت شكستم تو ازاين شكستن خبر داري يا نه؟ هنوز شور عشقو به سر داري يا نه ؟ |
|
+ نوشته شده در
84/08/10ساعت 11:39 توسط رضا |
|
|
آياروزي
فرهنگ
جايگزين
سیاست
مي شود؟ |
|
+ نوشته شده در
84/08/07ساعت 21:53 توسط رضا |
|
|
ازنگاه بر اشيائ دانستم، وقتي كه من اينجا نبودم مرگ به هيئت كودكي لال به اتاق من آمده و بر دفتر ديوار شعري بي واژه نوشته و رفته است الساعه! الساعه ! دل را منزل مويه ها مي سازم اي ترانه ها و روياها دست پاچه ام نكنيد وقتي كه پلك به پوزش سفر مي بندم مرا دعا كنيد كنار دفتر چهل برگي شعر و چراغي مرده مادرم را شما خبر دهيد اي ابرهاي به گريه دل سپرده.
|
|
+ نوشته شده در
84/08/05ساعت 15:59 توسط رضا |
|
بين تو و اون روزا كلي فرقه
تو آسمونت پر رعد و برقه
نه مهربوني ، نه واسم مي خندي
هر دري رو من مي زنم مي بندي
|
|
+ نوشته شده در
84/08/02ساعت 20:17 توسط رضا |
|
|
|
+ نوشته شده در
84/08/01ساعت 16:22 توسط رضا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
عشق است
باز این ترانه ها را عشق است رخش سرخ بادها را عشق است عشق درگیر غروب درد است باز هم طلوع ما را عشق است آی از خانه زخم و گریه غربت بغض گشا را عشق است آی از آب و هوای بی عشق بادبان ناخدا را عشق است اهل بی مرزترین دریا باش آی اهل همه جا را عشق است از غزل باختگان می ترسم شعرهای بی هوا را عشق است ای قشنگ سازها ،آوازها روزهای بی عزا را عشق است |
| پیوندها |
|
هبوط در کویر خاکـستر بـاران دلکده |
|
RSS
|