دورترین نزدیکم ،

گر چه فاصله کهکشانی ات

دهن کجی می کند

به چشمان منتظرم ؛

اما داغ نفسهایت را احساس می کنم

اینگونه خود را برایت به تماشا می گذارم .

نزدیک دور ،

هر کجا که باشی

ایمانم را ازدست نخواهم داد

به غروب انتظارت می نشینم

تاروزی باز آیی

گرچه تنهاییم تا قیامت به درازا کشد .

نگاه کن

 من چه بی پروا

چه بی پروا

به مرز قصه های کهنه می تازم

نگاه کن با چه سر سختی توی این سرما

برای عشق ، یه فصل تازه می سازم

یه فصل پاک

یه فصل امن و بی وحشت

برای تو که یه گلبرگ زودرنجی

یه فصل گرم و راحت زیر پوست من

برای تو که با ارزشترین گنجی .

بیا هیچکس مثل من و تو عاشق نیست

مثل ما عاشق و همسایه و همدم

بیا از شیشه سخت و بلند عشق

مثل ارابه نور رد بشیم با هم

نگاه کن

من چه شبنم وار

چه شبنم وار

به استقبال دستهای خزون میرم

هراسم نیست از این سرمای ویرانگر

برای تو من عاشقانه می میرم

نگاه کن...